A corrient enrrezia. Miléns de
corps pasan ta ro nustro arredol fendo flotar no suyo somnio autocomplauzin. Si
dixan levar pur a inerzia imperant, talmént nin don si son planteyau
infrenteyar t´a força qui leva ris enta ra feliçitá do laso. Non·més qui
uns poquêz sobaten si, inquetos, brazean con asperanza e malfurrian as suyas
zaguers forças en nadar contracorrién.
O reloch d’arin contina o suyo
etern curs. Tresbatis a compta d’aquers qui son sucumbíu ta r’incansaple
maquinarie, ta r’imparable empente qui pareix non dixar, nin don un resquizi
t’alentar. Muitos son os qui momentaniamén s’unen ta féri frent. Surten
proyeûz, combinan si ideyas, s’ubren mênz qui creyan curtos; e non de tan
curtos, espais de tiampo nos qui pareix qui esmaine a tronata, nos qui r’aigua fluyi suaumén. Poînz d’anclaxe qui premiten enrroclar ilusions, barraches ta ras qui poetansi engafar os corpos qui dispertan de sopetón.
A corrient enrrezia. A
disumanizazión de tot, e de tôz, s’estendilla egual com un lamparón qui
disprezia aquero qui non i tien valure material, aquero qui non concorda con as
valures imperânz, con o „costumbrismo“ endémic esbrazau de moral qui
chila de enrabia en qui non concorda con as suyas encorsetatas premises. Non
esiste unatra uellata, non bi ye ne, visión alternatiua, non premite si, unatra
suchetivetá qui crebe en piaços, a suya falsa ochetivetá. Críteca, opinión,
libertá; conzeûz qui se son convertíu ne´n follas qui non seyito azeutaus
qui dentro do dogme. Cosmovisión qui sól premite qui conmanarsi enta ra realitá
duna traza, con una lingüe, con une estreita conceuzión da pluralitá ligada nun egozentrisme asfixianti.
Ao meu arredol os corps
continan fen flotar sense resistenzia, maque de núas dintre ixa marania
d’esmens grisos conpolsionan si voluntâz. Une vegata més non refús o suyo
chilo, e a penar das omnipresênz esfrenzies, xunto mia veu ta r’encara suau
sonito. Un núo isllote surte na rivera, e yo, sense plus pritensión qui
refrimar os seus alazêz, ensumo mi nista montanie d’ilusions qui soposa O
Saragoçán. Núa Grafíe, Núo Style
A corrient enrrezia. No bihá
millor inte t’apedecar os peus no chapaletau leito de pietras e convertirsi ne´n
núo obstacle qui ature o suyo avánti.
â ê î ô û = Plural
aragonese spezial ( zeta prunonçie, Zz )
Non ye "d"
Bihá siampra
"eszeuzions" don pas non mete.
