Une das míes amigas qui so esdeveníu mái fa no guaire, contava mi
ro´atro diya qui dimpuís de tornar t’o triballo dimprés do premiso pur
maternitá so dezidíu achiquir a chornata en cuatre oras par potér cudiar eu
espleitar da suya nina. Ista mesacha, con estudeos supriors e asabelos anios
fen triballar nuna interpresa en condizions laborals eu económicas muito pur
baixo da suya calificazión, contómi tamién qui chusto antis de quietár
embraçada, o seu chef piensósi ra posibilitá de puyára de ran, maque con a
empreniatura tot fuosi ao (TRASTE) e ri dioron o puesto ta unatro.
E miantres em ru niva fen contar, adibiba tot o rat : “Clar, yé ru
normal, si yo yestasi chef tamién ru fería”. Ru qui fa penar de tot iste relat
non yé qui o seu chef sacasi do suyo tozuel de traza( immediata )una puyata
enta ra mía amiga pur a suya condizión de maire (prautica na ordre do díya
niste paíso, pur unatra parti). O qui par yo metémi os pels com escarpies, yé
com una mesacha choven, intelichent e formata chustifica autuazions masclistas
qui perxudican ri de raso ta éra e de pasu par tot o coleutíu de mulliers.
Astí dónansi dúos fenómens intimament enreligaus qui convendríe
analisar. Pur una parti, a lexitimazión sozial dun tracto discrimenatori ent’as
mulliers triballaderas en fonzión das sevas condizions biolóxicas e sozials. En
diya d´uei non·més qui nusatras potéms librar, o cudiau de fillos, dependiênz,
e més os quefers do fogaril, continan fen recayir maioritariament sopre
nusatras. Ista chustificazión esdeviene no ai famos “tellau de cristal”: ixa
buega inveyiple maque muito-muito eficaço qui vieta ra dentrada das mulliers
enta puestos de relevenzie e potér.
E o segón e plus important en yé : ¿ qué bihá dezaga dixa chustificanza
?. Realment a meua amiga s’achiquió ra chornata ta cudiar da seva nina u ta
privar, de pasu, posiples núes risponsabilidâz na interpresa ? O feminisme yé
fendo estudear iste fenómen, pur u qui pareix, sembla, muito comunal, e áy, soi
donau ri, un nóme : “o sulér esvarizós”. Ziênz de mulliers qui, debán da
posibilitá de creixer profesionalmen es xorrotan, s´autoboicoteyan e meten
cuarsiquer sencusa ta refusar una puyata e siguir com no ran qui bi son.
O patriarcato i tién unes armes tant de poterosas qui so enconseguíu qui
nusatras mesmas faigams nustra ixa dubta qui redola en cuarsiquér mullier nun
puesto de poter; a sospeita siampra present de “asabelas pixetas abrá minchau
ista, par potér plegar t’aquí”. Mos so tornau insegures, tremorosas, falses. E
miantres qui albandonams a posibilitá de ro’éxit profesional, con una riseta na
boca, mos dizen, trunfânz :
¿ Veyis com yés ne millor en casa
? (!)
